.

.

.

.

.

.

.

.

ขยายโอกาสทางเศรษฐกิจแก้ไขความยากจน

VIETNAM-POLITICS-PARLIAMENTการเรียนรู้ของชุมชนอย่างเป็นระบบ ทำแผนชีวิตของตนเองใหม่ ทำให้ชุมชนเข้มแข็ง โดยกระบวนการดังกล่าวทำให้หลุดพ้นจากวิธีคิดแบบพึ่งพามาพึ่งตนเอง หลุดพ้นจากวัฒนธรรมอุปถัมภ์เข้าสู่วัฒนธรรมข้อมูลความรู้ หลุดพ้นจากวัฒนธรรมการเรียนรู้แบบรับมาเรียนรู้แบบรุก สืบค้น สำรวจ วิจัย แสวงหา พัฒนาองค์ความรู้ใหม่ด้วยตนเอง หลุดพ้นจากวิธีคิดและวิธีการจัดการแบบแยกส่วนมาคิดแบบเชื่อมโยงและบูรณาการและจัดการแบบผนึกพลัง ก่อให้เกิดผลไม่เพียงบวกแต่ทวีคูณกระบวนการพัฒนาที่มาด้วยการเรียนรู้เช่นนี้ทำให้ชุมชนเกิดความเชื่อมั่นในตัวเอง โดยประเทศไทยได้เน้นมาแก้ไขปัญหาความยากจนที่เกิดจากปัจจัยภายในบุคคล โดยการเปิดโอกาสด้านต่างๆให้กับคนจนมากขึ้นทั้งโอกาสทางสังคม โดยการสร้างระบบประกันสังคมและระบบตาข่ายความคุ้มครองทางสังคมต่างๆ ขยายโอกาสทางเศรษฐกิจโดยการพัฒนาและส่งเสริมอาชีพ พัฒนาตลาด และให้เงินทุนกู้ยืมต่างๆ รวมถึงโอกาสทางการเมืองในแง่ของการกระจายอำนาจไปสู่ท้องถิ่น

เนื่องจากจำนวนประชากรครัวเรือนยากจนยังคงมีสัดส่วนที่สูงภายใต้กระแสการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วทั้งจากภายในและภายนอกประเทศ นับวันปัญหาความยากจนจะมีลักษณะซับซ้อน มีความเหลื่อมล้ำที่ขยายตัวมากขึ้น การดำเนินงานพัฒนาครัวเรือนผู้ด้วยโอกาสและยากจนไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการส่งเสริมกิจกรรมสร้างรายได้แต่อย่างเดียวจำเป็นต้องนำภูมิคุ้มกันที่มีอยู่พร้อมทั้งสร้างภูมิคุ้มกันใหม่ เพื่อสร้างความพร้อมให้กับชุมชนและครัวเรือนยากจน ต้องบูรณาการความรู้ทุกมิติทั้งด้านสังคม เทคนิควิธีการผลิตและการบริโภคที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม การป้องกันดูแลรักษาสุขภาพและสวัสดิการชุมชน รวมทั้งการจัดการทรัพยากรธรรมชาติที่เหมาะสมกับชุมชนเป้าหมาย นอกจากนี้ยังต้องมีระยะเวลาดำเนินการเพียงพอสำหรับการพัฒนาศักยภาพครัวเรือนและชุมชนเป้าหมายให้สามารถดำเนินการพัฒนาด้วยตนเองได้อย่างต่อเนื่อง

การสร้างโอกาสโดยการขยายโอกาสทางเศรษฐกิจสำหรับคนจนโดยกระตุ้นเศรษฐกิจส่วนรวม เสริมสร้างเพิ่มพูนสินทรัพย์ของคนจน เช่น ที่ดินและการศึกษา และเพิ่มผลตอบแทนจากสินทรัพย์ด้วยการทำงานที่เกี่ยวข้องและไม่เกี่ยวข้องกับกลไกตลาดการเสริมสร้างสิทธิและอำนาจของคนจน โดยทำให้กฎระเบียบของสถาบันของรัฐมีความรับผิดชอบต่อสังคม และตอบสนองต่อคนจนมากขึ้น ส่งเสริมให้คนจนเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการทางการเมืองและการตัดสินใจระดับท้องถิ่น ใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำเนินงาน เน้นการสร้างกระบวนการเรียนรู้แก่เกษตรกรและการมีส่วนร่วมของชุมชน บูรณาการการดำเนินงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทุกระดับ

←Older